Super User

Super User

Sunday, 14 October 2018 19:01

Esther Gerritsen

Auteur: Esther Gerritsen

 

esther.png

 

Esther Gerritsen (° 1972) groeide op in een dorp bij Nijmegen. Ze deed een opleiding voor dramaschrijven aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Aanvankelijk schreef ze theaterteksten voor diverse theatergezelschappen. Ze debuteerde in 2000 met de verhalenbundel Bevoorrecht bewustzijn en werd direct gezien als een van de grote jonge literaire talenten. Met de twee romans die daarop volgden, Tussen Een Persoon en Normale dagen (longlist Libris Literatuurprijs 2006), bevestigde de auteur de verwachtingen. In 2008 verscheen haar derde, alom geprezen, roman De kleine miezerige god. In 2010 volgde Superduif, in 2012 Dorst, in 2014 Roxy, in 2016 Broer en in 2018 De trooster.
(www.letterenfonds.nl)

Sinds 2007 schrijft Esther Gerritsen geen toneel meer en richt ze al haar aandacht op haar proza.

Esther Gerritsen kreeg voor de toneeltekst GRAS in 1999 de Nederlands-Duitse Jeugdtheaterprijs. Ze kreeg voor haar gehele toneelwerk in 2001 het Charlotte Köhler Stipendium. Voor haar proza ontving ze in 2004 de Halewijn-literatuurprijs van de stad Roermond en in 2005 de Dif-BNG-prijs.
(www.vvltheaterteksten.nl)

Sunday, 14 October 2018 19:00

Gras

Vader, moeder, uit huis wonende dochter en gestoorde zoon, gaan net als vroeger weer eens met het hele gezin, met de caravan naar Frankrijk. Maar de vakantiedruk is iets te groot voor dit gezin. De gekke zoon graaft een gat, de rest maakt ruzie en plots beginnen er gezinsleden te verdwijnen.

Sunday, 01 November 2015 08:18

Rust

Sunday, 01 November 2015 08:17

Het Diner

Sunday, 01 November 2015 08:14

De Pijnders

"Zes mannen van de Gilde van de Pijnders bereiden zich voor op de komende processie in het dorp. Om met de zware draagberrie waarop het  beeld staat, te kunnen manoeuvreren op het bochtige en steile parcours moeten ze trainen, zweten en afzien. Ze moeten vooral overeenkomen, want het kraakt en dondert onder mekaar. Via half onbewuste zinnen, bijna pathetische uitroepen, soms absurde maar dramatische anekdotes krijgen we een ontroerende inkijk in het leven van deze woeste bende." (www.arnesierens.be/depijnders.html)

Sunday, 01 November 2015 07:59

De Grönholmmethode

DE GRONHOLMMETHODE van Jordi Galceran in een regie van TOM TERNEST

Data: 16, 17, 18, 22, 24 en 25 mei (!!!) 2013.

Acteurs: Renate Laconte, Filip Vanderbeke, Bart Claeys en Stef Eecloo

Dit stuk voeren we ook op in Theater Antigone in Kortrijk tussen 12 en 23 juni 2013 in het
kader van het Provinciaal Theaterfestival.

HET STUK: De Grönholmmethode

Bij de Zweedse multinational Dekia, het tweede grootste bedrijf op vlak van meubelen en binnenhuisdecoratie, staat een felbegeerde job als verkoopsdirecteur vacant. Verschillende sollicitatierondes zijn al gepasseerd en uiteindelijk blijven ze nog met vier ambitieuze kandidaten over: Rik Hoet, Fernand Verstrepen, Karl Meersman en Martine Descamps. In deze laatste ronde blijken ze, tot ieders verbazing, onderworpen te worden aan een reeks gezamenlijke psychologische tests…

In deze tijden van economische crisissen,
van ongeziene cijfers wat werkloosheid betreft,
van faillissementen en vakbondsstakingen,
blijven multinationals potentiële managers en directeuren headhunten
met de belofte van een gigantische loon, rijkelijke premies en extra legale voordelen.

Het leek ons dan ook heel erg interessant om net tijdens deze laagconjunctuur het toneelstuk “De Grönholmmethode” van Jordi Galceran, onder handen te nemen.
De fictieve multinational Dekia heeft een wel zeer specifieke methode ontwikkeld om voor hun vacante kaderfunctie de juiste man of vrouw te vinden.
“We zoeken geen goed mens die naar buiten toe een klootzak is.
We zoeken een klootzak die naar buiten toe een goed mens lijkt te zijn.”
Hoe ver kan (en mag) een bedrijf gaan om de geschikte kandidaat te vinden?


Tijdens de repetities bleek dit stuk niet alleen een parodie op het huidige management en een aanklacht tegen het meedogenloze sollicitatiebeleid van dit soort bedrijven te zijn. Het gaat in eerste instantie over mensen.
Nette, intelligente burgers die alle vier azen op die ene gouden job. Enkele opdrachten uit een onpersoonlijk luik blijken genoeg om deze concurrenten elkaar vol overtuiging te laten vernederen of moeiteloos hun eergevoel uit te laten schakelen. Om de psychologische oorlogsvoering nog op te drijven, zijn het de kandidaten zelf die beslissen over de eliminaties. Bovendien moeten ze ook nog de infiltrerende bedrijfspsycholoog zien te ontmaskeren.
Genoeg aanleiding dus om vier herkenbaar gedreven mensen te zien veranderen in ongezond ambitieuze monsters…
Hoe laag wil een mens vallen om zo hoog mogelijk te klimmen?

Een boeiend stukje teksttheater waarin de spelers het beste uit zichzelf moeten halen en het spannendste tussen elkaar moeten laten ontstaan. En wat als we die gensters nu eens in een benauwende kille ruimte laten overspringen?
Dan krijgen we misschien wel vuurwerk te zien!

DE AUTEUR: JORDI GALCERAN

Het is misschien niet eens zo vreemd dat een Spanjaard, een Catalaan, de economische bui in 2003 al voelde hangen. Jordi Galceran (°1964) voelde in elk geval al de noodzaak om De Grönholmmethode te schrijven.
Galceran studeerde Catalaanse Filologie aan de universiteit van Barcelona en begon theater te schrijven in 1988. Hij won verschillende prijzen met zijn stukken en zag er ook enkele verfilmd, waaronder zijn internationale doorbraak De Grönholmmethode.
Sindsdien schrijft Galceran vooral series en televisiefilms.

REGISSEUR: Tom Ternest


Tom Ternest (°1981) studeerde in 2003 af aan het Herman Teirlinckinstituut, Toneel Dora Van Der Groen. Sindsdien speelde hij bij zeer verscheiden gezelschappen, waaronder Laika, De Tijd, Publiekstheater, Huis van Bourgondië (NL), 't Arsenaal en de Kopergietery. Hij was ook verschillende jaren vaste speler bij De Queeste.

Daarnaast regisseert Tom Ternest niet alleen af en toe amateurgezelschappen, maar coachte hij ook al bij De Queeste en Studio Orka. Verder schreef en regisseerde hij een aantal kleinschalige sociaal-artistieke en grootschalige participatieprojecten.

Op televisie vertolkte hij al enkele bescheiden gastrollen in Vermist, Danni Lowinski en het nog uit te zenden De Ridder.

ACTEURS

Renate Laconte

Renate speelt reeds meer dan 20 jaar bij KSMG. Ze kreeg de toneelmicrobe mee
van haar moeder die ook jarenlang lid was van de gilde. Renate is een zeer veelzijdige actrice en geen enkel toneelgenre is haar vreemd. We zagen haar in tientallen producties waaronder Harold en Maude, De wesp, Tango con carne, Jacques en zijn meester, Het geheugen van water, Erogene zones, … Mede dankzij haar glansprestatie als Moniek in Rust verleden jaar, werd KSMG laureaat van het Landjuweel en nemen wij nu deel aan dit Provinciaal Theaterfestival.

Renate zegt zelf: “Als gezelschap vormen wij telkens opnieuw een groep mensen die het ‘gezellig’ vinden om samen iets te creëren, om als groep te ‘spelen’. Maar daarnaast houden wij er van iets te ‘tonen’. Om onderwerpen in de ‘spotlights’ te plaatsen. Om te graven in onszelf, in teksten, in meningen, in het hier en nu…
Naast het spelen met elkaar, is er het spelen voor - telkens opnieuw - een nieuw publiek. Wat leidt tot - telkens opnieuw - een unieke voorstelling. Onze spelersmonoloog gevolgd door een dialoog met ons publiek. Daarbij vinden wij het noodzakelijk om te blijven evolueren. En evolueren betekent evaluatie. Evaluatie door onszelf, door andere amateurgezelschappen, door ons publiek en door een professionele beoordeling zoals deelname aan dit festival. Dat vinden wij als groep noodzakelijk om te blijven boeien. Niet alleen onze spelers, onze sympathisanten, medewerkers en publiek maar vooral ook onszelf als organisatie. Daarom gaat de groep altijd op zoek naar regisseurs die iets kunnen bijbrengen, die ons kunnen boeien en stimuleren om het beste van onszelf te geven. "


In De Grönholmmethode vult Renate de rol in van Martine Descamps. Als enige vrouwelijke sollicitante in het overigens mannelijke gezelschap blijkt zij meer dan haar 'mannetje' te kunnen staan.

Bart Claeys

Deze geboren en getogen Tasschenaar (Roeselare) houdt zich in het dagelijkse leven lenig met een job als zelfstandig kantoordirecteur bij ING-bank Lichtervelde. Tegenover deze drukke dagtaak is theater maken en theater bekijken een welgekomen afwisseling. Zo is hij sedert 1998 organisator van De Knusse Avond, een jaarlijks cultureel avondje uit op De Tassche en was hij in 2005 initiatiefnemer en 4 jaar programmator van Ardooie Theatert, een aanbod van 5 culturele avonden namens de culturele raad van Ardooie. Daarnaast vormt hij sedert 2005 samen met Dieter Van Iseghem het cabaretduo Olijk & Vrolijk.

In 2006 richtte hij het theatergezelschap AMA-producties op en bracht hij reeds zevenmaal elke winter theater onder de noemer TheaterTournee in ’T café. Het originele concept is hier het brengen van kamertheater, intiem theater dicht bij de mensen met als uitvalsbasis 25 cafés, verspreid over heel West-Vlaanderen.

De toneelmicrobe zelf kreeg hij als het ware met de paplepel mee via vader Daniel. Hij speelde immers zijn eerste rol op tienjarige leeftijd bij Were Di-De Tassche in En waar de sterre bleef stille staan van Felix Timmermans. Ondertussen speelde hij bij diverse theatergezelschappen, zoals De Schaduw-Ardooie (Groensels, Midzomernachtsdroom, Maustrofobie, …), Theater Platteau-Izegem (De Canadese muur, Begeren onder de olmen, Engelen, Fee) en vanzelfsprekend ook bij KSMG-Beveren (Eén vloog over ’t koekoeksnest, Blankenberge, De ware vriend, Spiegelwanden, …).

Vermeldenswaard is misschien nog een eervolle vermelding in het landjuweeltornooi 2003 met de rol van De Pool in Het gebroed onder de maan bij Sint-Rembert-Torhout en tweevoudig laureaat van de Gouden Meeuw in 2006 voor Idriss in Blankenberge en in 2011 voor Ronny in Spiegelwanden, telkens bij KSMG-Beveren. Hij mocht ook reeds proeven van het acteren voor het kleine scherm met een gastrol in de tv-reeks Aspe.

Over het stuk vertelt Bart het volgende: “Toen ik De Grönholmmethode leerde kennen, was ik meteen verkocht. Het is een unieke ervaring om als toeschouwer te kunnen gluren naar vier sollicitanten voor een topfunctie van een multinational. Als de sollicitatie dan ook nog een allesbehalve normale procedure kent, ben je meteen nog meer gebiologeerd …”

Stef Eecloo


Stef startte zijn toneelcarrière bij het Roeselaarse RAMtheater in de jaren ’80.

Daarna trad hij op bij diverse verenigingen als freelancer: KSMG Beveren : Eén vloog over het koekoeksnest, Jacques en zijn Meester...; Hooglede : De feeks getemd ( Landjuweel), Zwijg kleine, De waarheid van de leugen,...; Rembert Torhout : La Palma, Roberto Zucco, Tatada,... ; De Schaduw : Memory Palace, Boefen, Martino, Yerma,...

Tussendoor speelde hij diverse MoorTdiners ( moordspel op restaurant).

In 2010 waagde hij zich aan een eerste regie, Villa Marie Jo in Ardooie. In 2013 volgde Tiestn (naar Tartuffe) bij Podi uit Roeselare.

Stef aan het woord: “Toneel betekent nog altijd 'spelen', jezelf verplaatsen in een ander personage, in een andere situatie, jezelf durven verliezen. Met een groep op zoek gaan naar... en daartoe ook op je bek durven gaan, je bloot geven, ontsnappen ook aan de realiteit. En laten we a.u.b het sociale aspect niet vergeten: eindeloos blijven napraten, met alles erop en eraan.

In het stuk De Grönholmmethode speel ik Fernand Verstrepen, die komt solliciteren in een groot bedrijf. Hij verkoopt veel lucht, is ietwat een omhooggevallen would-be faker.

De confrontatie met zichzelf komt hard aan, maar toch houdt hij de schijn hoog.”

Thursday, 29 October 2015 10:21

Het stuk

"Zes mannen van de Gilde van de Pijnders bereiden zich voor op de komende processie in het dorp. Om met de zware draagberrie waarop het  beeld staat, te kunnen manoeuvreren op het bochtige en steile parcours moeten ze trainen, zweten en afzien. Ze moeten vooral overeenkomen, want het kraakt en dondert onder mekaar. Via half onbewuste zinnen, bijna pathetische uitroepen, soms absurde maar dramatische anekdotes krijgen we een ontroerende inkijk in het leven van deze woeste bende." (www.arnesierens.be/depijnders.html)

Thursday, 29 October 2015 10:17

Steven Duyck

regisseur

Begon zijn toneelcarrière als 14-jarige bij Studio Mandelgalm. Hij bleef als acteur verbonden aan Mandelgalm, maar was daarnaast ook te zien in zolderprojecten van het toenmalig ARCA in Gent.

In 2000 nam hij voor het eerst plaats in de regisseursstoel bij het door hem uit de grond gestampte ‘theater Schuurpapier’. Een theatergroep die ontstond uit de werkgroep expressie van het het JOC in Izegem.

Steven regisseerde er drie producties voor Schuurpapier: Instinct (Ed Vanderweyden), De stoel van Stanislavski (Guido van Meir) en Kunst (Yasmina Reza). Ondertussen had hij de smaak van het regisseren stevig te pakken. Vooral bij Mandelgalm uit Izegem, het theaternest waar Steven werd uitgebroed, regisseerde hij heel wat producties: Leatherface, Na de regen, Bruid in de Morgen, Tramlijn Begeerte (voor deze laatste twee won hij telkens de Gouden Meeuw voor de regie) en De Meiden (finalist Provinciaal Theaterfestival)

Verder regisseerde hij bij volgende gezelschappen: Theater Platteau (Izegem), Kunst & Vreugd Hooglede, Corneelkring Brielen, theater De Schaduw (Ardooie), KSMG (Beveren-Roeselare), Spiegeltheater (Roeselare), Amateurke (Gits),…

Theatergroep BIT is dan weer Steven zijn experimenteerlabo, waar hij zich met enkele vaste acteurs toelegt op een meer zintuigelijke manier van theater maken. Hun eerste productie BAL DAMOER werd zelfs twee keer in Frankrijk opgevoerd.

Met hun tweede stuk TIK werden ze geselecteerd voor het Provinciaal Theaterfestival. Met NIETS stonden op de longlist van Het Landjuweelfestival en speelden ze de finale van het Provinciaal theaterfestival. Ook SALUT bezorgde BIT opnieuw een plaatsje in de finale van het Provinciaal Theaterfestival. Met hun laatste voorstelling SHOW waren ze finalist van het Provinciaal Theaterfestival en laureaat van Het Landjuweelfestival 2017 in Oostende.

In juli 2015 maakte Steven de openingsvoorstelling voor het internationaal theaterfestival SPOTS OP WEST in opdracht van vzw OPENDOEK.

Steven is ook de regisseur van de hypnoseshow HYPNO-ZEN-SATION met Patrick PickArt. Deze show toert sinds september 2015 langs verschillende culturele centra.

Met goochelaar Steven Delaere maakte hij de theatervoorstelling Illusoirée en Schijn. Beide voorstellingen staan dit jaar nog in verschillende zalen in Vlaanderen geprogrammeerd.

Als docent geeft Steven cursussen bij Opendoek en vanaf dit jaar ook een opleiding theaterregisseur bij Art’iz in Izegem.

Thursday, 29 October 2015 10:08

Arne Sierens

ARNE SIERENS

arne (foto Cobra.be)Theatermaker en auteur Arne Sierens werd in 1959 geboren in Gent waar hij leeft en werkt. In 1982 richt hij me Jan Leroy het gezelschap De Sluipende Armoede op; tussen 1992 en 1994 werkt hij voor Blauwe Maandag Compagnie (het gezelschap van Luc Perceval); tussen 1995 en 2001 leidt hij met Johan Dehollander en Stef Ampe Nieuwpoorttheater en richt met hen in 2001 DAStheater op; in 2006 start hij met Johan Heldenbergh en Marijke Pinoy CompagniE Cecilia

Met het drieluik Moeder en Kind, Bernadetje en Allemaal Indiaan dat hij realiseert met choreograaf Alain Platel breekt hij internationaal door. Gaandeweg heeft hij als theatermaker een unieke werkmethode ontwikkeld waarbij de productie in een collectief proces met de spelers tot stand komt. Zo maakt hij Niet alle Marokkanen zijn dieven, Martino, Maria Eeuwigdurende Bijstand, Trouwfeesten en processen enzovoorts, Broeders van Liefde (samen met Chokri Ben Chika) en Altijd Prijs. Bij de passage van Maria Eeuwigdurende Bijstand op het Festival van Avignon schrijft de recensent van Le Figaro: ‘Arne Sierens, l'un des hommes du théâtre européen qui sait le mieux entendre et traduire la détresse du monde, sans leçon, sans discours politique, mais par une écriture scénique.’

Tijdens het erg radicale Altijd Prijs (2008) werkt Sierens voor het eerst met de Franse componist/gitarist Jean-Yves Evrard, die vanaf dan zijn vaste muzikale partner wordt voor de meeste van zijn volgende producties.
Met De Pijnders (2011) wordt er, in coproductie met Theater Antigone en De Werf Brugge, weer een productie van groot formaat gemaakt met zes spelers en drie muzikanten.
Als groot circusliefhebber integreert Sierens voortdurend circuselementen in zijn voorstellingen. Met Gloria (in den hoge) (2013) en Ensor werkt hij voor het eerst samen met circusartiesten, de laatste productie is een samenwerking met Circus Ronaldo.

Als theatermaker heeft Arne Sierens een zeer persoonlijke stijl en taal ontwikkeld, weg van het traditionele theater, met sterke wortels in het alledaagse, het volkse en het epische. Zijn background - hij groeide op in een arbeidersbuurt - is daarbij een belangrijke inspiratiebron. Zijn uitgangspunt is dat hij een ‘onderzoeker is van het nu’ (hij noemt zichzelf seismograaf en journalist); hij zoekt naar een alchemie met bewegingstheater en muziek en wil een soort permanente cross-over creëren met populaire cultuur zoals melodrama en circus.

Hij spreekt zich duidelijk uit voor een autonoom theater dat zich losmaakt uit het literaire en zich inschrijft in het fysieke en het rituele. Eigen is zijn obsessie voor het anekdotische, de straat en het reële, dat hij verzamelt via interview- en onderzoeksprojecten.

Zijn stukken zijn geen 'tranches de vie', maar gaan over het totàle leven. Het zijn telkens lange metaforen over het onmogelijke leven en zijn vóór alles oefeningen en strategieën in overleven. Een theater ‘cru et drôle, criant de vérité’ waarvan het poëtische en sacraal-religieuze karakter in de loop der jaren steeds centraler lijkt te worden.

Hoewel Arne Sierens vooral bekend is als theatermaker, schreef hij een opmerkelijk oeuvre.
Zijn teksten worden momenteel opgevoerd en gepubliceerd in o.a. Portugal, Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk, Engeland en Amerika. Hij behoort bij de meest gespeelde auteurs in het Vlaamse amateurcircuit.

Uit: http://www.schrijverspodium.be/auteurs/p/detail/arne-sierens

Sunday, 18 October 2015 12:31

Media

fotogalerij

Page 1 of 2